Mój ojciec i ja mieliśmy dwa bardzo różne doświadczenia uczelni. Wprawdzie był studentem w latach 70. i chodziła do szkoły w Nowym Jorku, gdy mieszkał na Brooklynie, ale nie było miejsca lub dziesięć lat, to było coś innego.

W ostatnich indukcji społeczeństwa cześć mój tata był zaskoczony, aby dowiedzieć się, że Dr Jonathan Millen, przewodniczący Wydziału Komunikacji i Dziennikarstwa, wiedział, kim jestem. To mnie trochę mylić. Byłem w klasie z dr Millen i często mówi "hi" do niego na korytarzu.

Okazuje się, gdy ojciec poszedł do kolegium profesorów były nieco bardziej odległych. Tak naprawdę nie tworzy żadnych osobistych relacji z uczniami. To było niefortunne, pomyślałem. Miałem profesorów Rider powiedz mi, jak kiedyś pójść na napoje z tyłu, gdy studenci w wieku do picia w wieku 18 lat.

Jedną z najlepszych rzeczy na temat Rider, a co Jestem bardzo wdzięczny za, jest profesorem. I przyszedł jak przestraszony student pierwszego roku, którzy nie starał się zbyt dużego hałasu w klasie, ale ja wychodzę jako starszy, który zdobył uwagę moich profesorów.

To wspaniałe uczucie stanąć w sali w budynku Sztuk Pięknych i powiedzieć "cześć" Dr Katherine Maynard, mój angielski doradcy, lub dr Yun Xia, którego nigdy nie udało się nawet podjąć klasy. Nawet profesor nauk politycznych, których miałem tylko jedną klasę z powrotem wiosną mojego roku studiów, jest przyjazny ze mną: Gdy widzę Harvey Kornberg na terenie kampusu, zawsze pyta mnie, jak robię i pozdrawia mnie, gdy noszę palto armii.

Ta bliskość z profesorów jest coś wziąłem za pewnik, ponieważ Rider takich małych szkół. Mogę zadzwonić profesorów na ich telefony komórkowe, jeśli muszę i jestem mile widziane w ich biurach. Jeździec i jego nauczyciele akademiccy zepsute mnie zgniły. Jak tylko dziecko, przyzwyczaili się do ludzi znając twarz i boję się, że uwagi niech go.

Doceniam wszystkich uszu słuchania miałem podczas mojego cztery lata tutaj. Czy chcę mówić o tym co klasy do podjęcia, co do stażu spróbować czy mój wynik GRE był wystarczająco dobry, mogę rozmawiać z dowolną liczbę profesorów. Nigdy nie czułem się zgubiony, i mam nadzieję, że wielu studentów w najbliższych latach także docierać do wydziału, bo oni zawsze chcą mi pomóc. A to, co się mój czas na Rider niewiarygodnie specjalnych.

W przyszłym roku będę na studia, nie mogę nie zastanawiać się, czy będę otrzymywać takie samo osobistą uwagę. Wiem, że doświadczenie będzie inny, niekoniecznie gorsze lub lepsze, ale na pewno nie będą takie same, jak to było na Rider.

Laura Mortkowitz był redaktor naczelny "The Rider News.