Emily Mann, de artistiek directeur van het McCarter Theater in Princeton, heeft gewerkt met acteurs als Cynthia Nixon en Kim Cattrall van Sex and the City.

Door Lacey Colby

Iedereen die inspiratie voor een toekomstige carrière in het theater niet hoeft te kijken verder dan McCarter Theater Emily Mann, die sprak waarnemend Rider III klasse vorige week over haar ervaringen als regisseur.

Mann, de artistiek directeur en woonachtig toneelschrijver op McCarter in Princeton, heeft genoten veel succes in haar carrière theater, inclusief meerdere awards en Broadway producties. Oom Wanja, Anna in de tropen, The Cherry Orchard, en The Glass Menagerie behoren tot de speelt ze heeft gericht, en ze heeft gewerkt met acteurs John Glover, Cynthia Nixon, Avery Brooks, Kim Cattrall en Jane Alexander. Haar bekroonde speelt ook mevrouw Packard en Gelet Onze Say.

Het is vreemd om te denken dat dit dezelfde vrouw was in haar laatste jaar als student aan Harvard, verteld door haar directeur dat vrouwen niet konden professionele leven hebben in de leiding. Een bepaald individu, Mann verteld dat de directeur om naar te kijken haar doen het toch. Ze gebruikte haar woede als brandstof en verdiende haar eerste professionele regie baan bij de jonge leeftijd van 22. Decennia later, is ze een gerespecteerde naam in de theater activiteiten.

Mann sprak met de kleine groep van studenten over haar begin en haar ervaringen als directeur, een positie die vraagt haar te helpen kanaal de energie van de acteurs op het podium. Ze zei dat haar taak is te ontvangen en chemie, die zij noemt het "trillingen in een kamer te interpreteren." Wanneer een kanaal voor deze energie wordt geblokkeerd, identificeert ze en repareert het.

"Het enige wat helemaal zoals [leiding], echt, is seks, zei ze.

De relatie tussen een regisseur en een acteur, aldus Mann, is zeer diep en intiem. Een acteur moet het vertrouwen in de directeur om hem verder te emotioneel dan hij zou gaan.

Een goed deel van de discussie zich op het werk Mann met de toneelstukken van de Russische schrijver Anton Tsjechov (1860-1904). Mann heeft gericht zijn stukken vaker dan het werk van andere toneelschrijver.

"Ik had een liefdevolle relatie met Mr Tsjechov," Mann zei over haar ervaring met The Cherry Orchard. "We waren samen woord voor woord. Tegen de tijd dat ik deed Seagull, werd hij gelijk op mijn schouder. "

Ze kiest vaak om te werken aan Tsjechov speelt omdat ze voelt dat hij de kapitein van het "moment waarop je een beslissing nemen en dat besluit kan worden aan het einde van u - of het begin."

Mann liet ook de aspirant-acteurs met enkele woorden van advies in het omgaan met een keiharde business. Acteurs gezicht meer afwijzing dan de meeste mensen in andere beroepen, en ze zijn uiterst kwetsbaar elke keer als ze auditie, aldus Mann. Zij moedigde het theater studenten blijven proberen en vertelde hen te leren om zichzelf te verbeteren met de kritiek die zij ontvangen.

'Ik heb vertrouwen in de mensen om me heen om eerlijk te zijn met mij, en als je niet kunt nemen, dat bent u in het verkeerde vak,' zei ze tegen hen. "Je moet weten hoe je kritiek te nemen, en je moet weten hoe deze kritiek te nemen, gebruik het en maak je beter."

Ze herkende, ook, dat passie is het belangrijkste ding dat deze actoren kunnen hangen aan om gelukkig te zijn het nastreven van hun loopbaan.

'Je theater omdat je niet kan niet,' zei Mann. "Anders zal je niet gelukkig zijn, en je zult niet in uw eigen ogen."