Samuel Gaertner, een sociaal psycholoog, bespreekt hoe zelfs de meest goedwillende mensen nog steeds discriminerend zijn.

Door Dalton Karwacki

Goedbedoelde mensen kunnen discrimineren anderen zonder te beseffen dat ze dat doen, zei een spreker in de Bart Luedeke Center Theater woensdag.

Dr Samuel Gaertner, de directeur van de sociale psychologie aan de Universiteit van Delaware, de geleverde derde jaarlijkse W. Marvin Goldstein Lezing over Prejudice Reduction, getiteld "Vooroordeel Onder de goede bedoelingen." Hij zei dat, op een onbewust niveau, sommige mensen weigeren om te zien dat ze discriminerend zijn. Deze mensen geloven dat ze helemaal niet bevooroordeeld zijn en proberen hun leven als zodanig, zei hij leven.

"Het vooroordeel is verborgen voor zichzelf, Gärtner gezegd." Het is belangrijk voor hen om het zo te houden, omdat hun geliefde, echte, egalitaire waarden uitdagingen. "

Gaertner uitgelegd hoe mensen kunnen ervaren racisme dat ze niet herkennen. Hij besprak een soort van racisme het eerst geïdentificeerd door psychoanalyticus Joel Kovel, wars van racisme. Dit is een racisme ervaren door "goedbedoelde mensen met een liberale, egalitaire waarden." Deze mensen, zei hij, discrimineren subtiele manieren dat kan worden gerationaliseerd, waardoor ze uit de identificatie van het racisme.

"Het belangrijkste aspect is dat we willen kijken naar onszelf in de spiegel en de aard van de persoon die de wandeling wandelingen zien, Gärtner gezegd." Mensen zullen afkerig gevoelens jegens minderheden, angst, onbehagen ervaring, maar geen haat. Ofwel die of zij zullen gewoon voelen zich meer positieve gevoelens tegenover blanken dan tegenover andere groepen. "

Gaertner zei dat er over het algemeen drie factoren die bijdragen tot afkerig racisme: cognitieve, motivationele en cultureel.
Cognitieve, zei hij, verwijst naar het feit dat mensen de neiging hebben om informatie over de leden van hun eigen groep beter dan leden van andere fracties onthouden en vergeten mensen vaak meer positieve informatie over hun eigen groep.

"Nadat we categoriseren mensen in, bijvoorbeeld, zwarten en blanken, is er een tendens te zien binnen de groep verschillen als minimaal, Gärtner gezegd. "We hebben de-benadrukken de verschillen en zie meer overeenkomsten. De andere groep begint te meer op elkaar lijken dan ze werkelijk zijn, en we benadrukken de verschillen tussen groepen te kijken."

Motiverende factoren, Gaertner zei, verwijzen naar het idee dat mensen binden hun gevoel van eigenwaarde van zowel hun eigen prestaties en die van de groepen waartoe zij behoren. Deze neiging om self-serving vertekeningen te maken hun groep lijken meer speciaal. Hij illustreerde dit door erop te wijzen dat niemand in de menigte naar verwachting zal worden gescheiden, ondanks het feit dat het aantal echtscheidingen is meer dan 50 procent in dit land.

Culturele factoren, zei hij, beneden gekomen om reacties op status. Hij zei dat er over het algemeen een gemeenschappelijke sociale orde, en mensen soms onbewust negatief reageren wanneer deze volgorde is veranderd.

"In onze cultuur, blanken hebben meestal een hogere status en macht dan mensen van kleur, Gärtner gezegd. "Blanken kan wennen. Als u uw leven op die manier, zou je kunnen beginnen te geloven dat zij op die manier zijn, en we kunnen ongunstig reageren wanneer er een poging om dat te veranderen. "

Hij zei dat de reden voor een aantal van deze discriminerende maatregelen was eigenlijk de wil om niet discriminate.When mensen gaan in de interactie met mensen van een ander ras, maar vaak doen met een concentratie op niet te denken slechte gedachten, met slechte gevoelens of ongepast gedrag . Dit is een kostbare strategie, zei hij, omdat studies hebben aangetoond dat dit te doen kan leiden tot het gevoel om terug te keren na de interactie, sterker dan voorheen.

Hij legde uit verschillende studies die ondersteuning bieden voor deze ideeën, waaronder een dat hij gebonden aan liberale en conservatieve mensen. Door zelf-rapport, zei hij, conservatieven zijn vaak meer aangetast dan de liberalen. Hij deelde de resultaten van een studie uit de jaren '70 was hij betrokken bij, dat dit resultaat getest.

De studie had zwart of wit mensen bellen liberalen en conservatieven, en beweren dat ze probeerden in contact te komen met een monteur, als hun auto had afgebroken. De persoon zou zeggen dat hij of zij was van verandering (dit is vóór mobiele telefoons) en vraag de onderwerpen zouden zij kunnen bellen met de monteur. De studie toonde aan dat liberalen waren meer bereid om de zwarte bellers dan conservatieven helpen waren.

"Liberalen niet discrimineren zwarten ten opzichte van de blanken, in een hoeveelheid die statistisch significant was ten opzichte van conservatieven, met wie het verschil te helpen blanken of zwarten was betrouwbaar anders, Gärtner gezegd.

Onderzoekers bijgehouden van mensen die opgehangen voor het leren over de situatie.

"De liberalen waren meer discriminerende in termen van opknoping te vroeg dan conservatieven waren. Dus, misschien hebben ze gelijk zijn bevooroordeeld, maar ze uitdrukken op verschillende manieren en in verschillende situaties. "

Gaertner gesloten door te spreken over manieren om deze vormen van discriminatie tegen te gaan. De beste manier, zei hij, is om te proberen om mensen opnieuw te maken-de manier waarop ze evalueren groep mensen. Hij zei dat om mensen te groeperen iedereen in een groep (zoals "mensen" in tegenstelling tot de door ras) of zelfs op die deel uitmaken van dezelfde groep, in tegenstelling tot twee totaal verschillende groepen is een uitstekende manier om wars van racisme te verminderen. Hij zei dat dit kan worden gedaan door veelvuldig contact onder de voorwaarden van samenwerking en gelijke status.