Heather Fiore vormt met de sterren van Agora, Oscar Isaac (links) en Max Minghella (rechts).

Door Heather Fiore

Sluit je ogen. Stel je voor dat 20 meter afstand van Brangelina, schudden de hand Danny Glover's of zelfs deel uitmaken van de paparazzi op de rode loper. Gelukkig was ik in staat om al deze en meer ervaring. Direct na de intensivering van mijn laatste examen laatste semester, was ik in de gelegenheid gesteld om te springen op een vlak en venture af naar Cannes, Frankrijk, de ervaring van de Cannes Film Festival uit de eerste hand. Van 11-26 mei, maakte ik herinneringen die een leven lang meegaan.

Mijn droom begon met een bezoek van Rider afgestudeerd, Lour Vosilla, die sprak tot mijn mededeling ethiek klas vorig semester. Ze vertelde ons over haar stage in Cannes (uitgesproken als "Khan") en haar huidige carrière als freelance tv-executive in Los Angeles. Lour sprak van de spannende en geweldige ervaringen met ze had gehad en ging in enkele korte details over hoe ze verwierf de stage. Ze zei dat als iemand geïnteresseerd was, hij of zij haar contact opnemen voor verdere informatie.

Het negeren van alle fijne details, om mijn drive iets doen zo opmerkelijk als Lour is wat duwde me om dit te verwezenlijken. Kort daarna heb ik contact Lour en uitte mijn wens om het festival ervaring en wat zij te bieden had. Ze legde me in contact met de eigenaar van het bureau ging ze met - Ken Schoech. Kenny, een freelance producent en eigenaar van Northbound Entertainment, herzien mijn cv en bood me een plek op zijn Cannes '09 team. Mijn droom werd werkelijkheid.

Ik was niet alleen. Ik wist dat ik zou gaan worden een deel van een team van mensen gaan naar Cannes, maar ik zou nooit kunnen vermoeden hoe divers en open de groep zou zijn. Toevallig, senior Patty Wittenburg, een van de studenten Rider, wiens film over fotograaf Flip Schülke kreeg uitgenodigd om het festival laatste semester, maakte deel uit van de bemanning.

Ons doel op het festival, afgezien van wat we persoonlijk wilden bereiken, was gefilmd producten te bevorderen en contracten met theatrale exposanten onderhandelen. We waren er om te helpen selecteren en nastreven distributiepartners.

Kenny beschreef de ervaring als "een van [de] beste" kans om me te bewijzen in de industrie op dat punt in de tijd. Hij heeft nauwe banden met de Associated Press (AP) en landde mij een stage bij de organisatie.

Voor mij is dit twee weken durende stage was een van de beste dingen die ik had kunnen doen. Na ingevoerd om de Londense tak van de AP, Kenny liet me daar aan hun lot voor mezelf, dat is iets wat ik zal hem altijd dankbaar voor zijn. Zara, een vrouw niet te veel ouder dan ikzelf, nam me onder haar vleugels en liet me rond. Ze stelde me voor aan de andere handjevol medewerkers die op het festival voor rekening van AP, zowel journalisten en technische assistenten. Ik was in wezen een deel van het team, helpen met alles wat gedaan moest worden.

De uiterst professionele omgeving leidt ons tot alle aspecten van commerciële internationale bedrijfsleven. Ik tagged mee op interviews, drukt u op evenementen en andere media-gerelateerde evenementen met bekende acteurs en actrices. Een van mijn taken omvatten het schrijven van een echte persbericht dat zou worden wereldwijd gedistribueerd via het internet, voor een film. Over de duur van mijn verblijf, schreef ik persberichten voor twee films, met inbegrip van Agora, die uiteindelijk zal zijn première in de VS

Ik heb ook tagged samen met Zara interviews met regisseurs en acteurs, vergezeld AP's cameramannen aan te dringen op plichtmatige en rood tapijt evenementen en ervaren hoe het was om deel uit van een professioneel team.

De meest opmerkelijke interviews ik getuige waren Danny Glover, Max Minghella en Oscar Isaac (sterren van de Agora). Hoewel de statuur Glover is een beetje overweldigend (hij staat meer dan 6 meter hoog), was het duidelijk dat hij een van de vriendelijkste harten denkbare toen hij nam de tijd om zich aan te brengen in mij - het intern. Naast Glover, ontmoette ik de twee nieuwe up-and-coming actoren, Minghella en Isaac, die ik zag op het witte doek de nacht voordat we interviewden hen.

De volgende beste ervaring was onverwacht, maar erg veel genoten. Ik droeg apparatuur voor (Robert Pattinson's Twilight) gepland Press Photo schieten. Het was interessant om te leren hoe deze daadwerkelijk gewerkt: De pers bedrijven opdagen en het opzetten van hun apparatuur in welke plaats zij geschikt vinden, en vervolgens de beroemdheid komt, staat in verschillende posities en geeft de pers een kans om zijn of haar foto's te krijgen (die meestal verschijnen in tijdschriften). Ja, ik was slechts 10 meter van de Edward Cullen.

Na het interview, was ik begonnen met het gevoel dat ik kon een deel van alles. Zoals ik groeide met meer comfortabel met AP en het werken met de andere werknemers, ik heb vertrouwen in mijn verzoeken om mee tag op alles wat ik tevreden. Ik voel me als ze meer macht in mijn handen omdat ik het initiatief nam om hen te vertellen waar ik wilde gaan.

Misschien is dit waar mijn meest waardevolle ervaring in Cannes kwam. De première van de nieuwste film Quentin Tarantino's Inglorious Basterds (uitgebracht in augustus), was de beste dag van mijn leven. Ik kreeg een perskaart aan een van de cameramannen vergezellen naar de rode loper première. Samen met verschillende andere fotografen en videorecorders, stond ik aan de kant van de rode loper terwijl alle van de beroemdheden liep voor de première, met inbegrip van Tarantino zelf. Toen kwam het moment van de waarheid: Brad Pitt en Angelina Jolie opdagen. Brad Pitt liep recht door mij, glimlachend en zwaaiend als de zee van flitslampen wazig mijn visie.

Later die nacht, had na onze tijd is verstreken op de rode loper, ging ik terug naar de AP kantoor met de cameraman en kon ik nooit verwacht wat er daarna gebeurde. Louise, een ander AP verslaggever, zei: 'Oh, dus wil je gaan met Paulus aan de Inglorious Basterds after-party en een onderhoud met de hele cast, omdat ik heb gemerkt dat je zo een grote fan Brad Pitt? "Ze zei: het zo terloops, dat is waarom ik nooit zal vergeten. Mijn hart stopte. Ze waren bereid om mij te sturen, alle door mij, de hele cast van Inglorious Basterds interview met zonder aarzeling.

Wij waren een van de eerste bedrijven om er te komen, maar had de menigte van mensen die al begon te vormen, ook al was het bijna twee uur voor de cast werd verwacht aan te komen. Ik nam mijn positie op de metalen hek, dat werd toegewezen aan AP en stond naast een 20-jarige veteraan verslaggever van CBS, die sprak van Tom Hanks als waren zij verwant zijn. Die ervaring daar was genoeg om te onthouden.

Tenslotte de cast aangekomen, een voor een. De organisator van het evenement kwam naar me toe en zei: 'Ben je klaar? "En voordat ik kon zeggen ja, Eli Roth, directeur van het hostel serie stond voor me. Hij was de eerste big-time celebrity Ik was eigenlijk interviewen en ik was tijdelijk Starstruck. Na een paar seconden, snauwde ik terug naar de realiteit en klopte in mijn eerste interview, vragen stellen vertrouwen. Na Roth, interviewde ik andere cast leden, waaronder Mike Myers, die graag gaf me de Dr Evil vinger op mijn verzoek, Diane Kruger, producer, Lawrence Bender, BJ Novak en Tarantino, het brein achter dit alles. Helaas, Brad Pitt en Angelina Jolie in de sloop door de achterdeur. Dit was teleurstellend, omdat ik kreeg te horen dat ik was eigenlijk gaat krijgen om hem te interviewen. Echter, deze nacht was de meest indrukwekkende en onvergetelijke nog.

Werken met Kenny en zijn team van medewerkers leerde mij veel. Hij gaf ons volledige toegang tot het festival dat konden we elke film die werd vertoond zien, lopen de rode loper en films zien voordat ze kwamen. Hij hielp ons werken onze cv aantrekkelijker te lijken en professioneel, en hij maakte duidelijk dat onze vereniging zal duren veel verder dan alleen het festival en de tijd brachten we in Frankrijk. Omdat hij vaak reist naar New York City voor het produceren, heeft hij veel van de verbindingen zijn er, die hopelijk zal me helpen het verwerven van een betaalde baan komende zomer.

Tijdens mijn tijd met AP, leerde ik zo veel. Ik leerde over het technische aspect van een druk bedrijf en een hoop achter de schermen dingen die mensen niet krijgen te vaak te zien. Het algemeen heb ik geleerd dat het niet zo gemakkelijk als het lijkt. Het werk is moeilijk en tijdrovend, maar uiteindelijk de moeite waard. Als onderdeel van een organisatie als AP, ben je voortdurend omringd door beroemdheden en fantastische mogelijkheden en verschillende soorten mensen die je helpen groeien, zowel professioneel als persoonlijk. Dit is iets dat ik graag zou hebben, en die had de kans om daadwerkelijk uit de eerste hand ervaring die zij heeft mij de liefde het nog meer. Het is een carrière die spannend is en vol verrassingen.