Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ένα ακόμη έτος τελείωσε. Τελευταίους 10 μήνες είχαν βαθιά επίδραση πάνω μου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είδα την οικογένειά μου, την κοινότητα και τη χώρα όλα υποστούν σημαντικές αλλαγές. Κατά την έξοδο από ένα κόμμα αποφοίτησης τον περασμένο Ιούνιο, η μητέρα ενός φίλου γύρισε προς εμένα και είπε: «Αισθάνομαι σαν το τέλος μιας εποχής», κάτι που μου σήκωσε τους ώμους μακριά στο χρόνο, αλλά μέσα στους επόμενους μήνες, αυτή η φράση φαίνεται να προσωποποιούν, εάν δεν κωδικοποίηση, κάθε σκέψη μου περνούσε.

Πρόσεξα τη χώρα μου αγκαλιά "την ελπίδα και την αλλαγή", όπως αρχίσαμε να υπομείνει αυτό που θα μπορούσε να καταστεί μία από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις να επηρεάσουν τη χώρα μας από της Μεγάλης Ύφεσης. Πρόσεξα κοινότητα σπίτι μου, η κατάσταση του Michigan, υφίστανται τεράστιες τους φόβους και τις αμφιβολίες για τη βιομηχανική βιωσιμότητά της. Πιο βαθιά και έντονη για την καθημερινή ζωή μου, ωστόσο, ήταν μάρτυρες της εξέλιξης και της παλινδρόμησης του πατέρα μου με μια γενναία μάχη με τον καρκίνο του παγκρέατος από τις 4 Ιουλίου μέχρι τον περασμένο Μάρτιο.

Καθ 'όλη όλες αυτές τις εμπειρίες, συνειδητοποίησα πόσο σημαντική είναι η φράση ελπίδα και η αλλαγή είναι αληθινά. Η αλλαγή είναι κάτι που είναι σταθερή. Είτε πρόκειται για μεγάλη ή μικρή κλίμακα, τίποτα δεν θα μείνει το ίδιο, και η αλλαγή θα είναι πάντα μαζί μας. Την ίδια στιγμή, όλοι μας πρέπει να είναι προσεκτικοί και να διατηρούν την ελπίδα. Πρέπει να ξυπνήσετε κάθε πρωί με την ελπίδα ότι κάθε μέρα θα μας επιτρέψει να ζούμε περισσότερο, αγαπώ περισσότερο, την επίλυση των προβλημάτων μας και να κοιτάξουμε προς ένα καλύτερο μέλλον.

Anthony Baron είναι δευτεροετής φοιτητής πιάνο και φωνητική απόδοση σημαντικά.